close
تبلیغات در اینترنت
مهدی [عج] اخرین حلقه غدیر
مهدی [عج] اخرین حلقه غدیر

 

کتاب حاضر، گذري شتابناک و چشم اندازانه اي است بر پاره هايي از رفتار و سيره امام(ع) در ايام خلافت و حکومتش. اين کتاب در ظاهر ارتباط مستقيمي با غدير ندارد اما در واقع، پيوند وثيق و ارگانيکي با غدير و خطابه غدير داراست.

در بخشي از اين اثر آمده است:«غدير، محل تلاقي رودخانه به درياست. غدير، پيوند نبوت به امامت است. غدير، قله شکوهنده دستگيري و دلالت پيوسته آدميان در جاري صلابت اعصار است.

خطابه غدير، منشور راهبردي تشيع است؛ تشيع نه به عنوان يک فرقه و اقليت، بلکه به عنوان شيوع انساني و همگرايي کلي.

خطابه غدير، ريز برنامه و ريز پردازنده عملکرد آدمي است، در اينجا و آنجا، دنيا و آخرت.

خطابه غدير، رژيم است، يک برنامه سلوک، رژيم فربهي روح و صيقل خوردگي جان، سلوک انسان است به سمت خودش، آدم شدنش، خدايي شدنش.»

تاکنون از واقعه غدير و خطابه غدير بسيار گفته شده است. حجم فراواني از نگارش ها و گزارش هاي مکتوب و غير مکتوب موجود، درباره غدير است. غدير، مقوله اي نيست که اهل خرد و دغدغه، از آن بگذرند و بررسي اش نکنند. تاکنون از دريچه هاي گونه گوني بر غدير و خطابه غدير نگريسته شده است؛ نظير تاريخ غدير؛ سند خطبه غدير؛ راويان حديث غدير؛ محتواي خطبه غدير و بسياري ديگر. البته از غدير گفتن، بي اذن و اجازه صاحب غدير ممکن نيست.

در پيش نوشت کتاب حاضر آمده است: «گمان مي رود که کاري هنوز باقي است. بخشي از خطابه غدير، دست ناخورده باقي مانده است. منظورم از بخش، قسمت يا پاراگراف نيست، افق و سمت و سوست. بعد و منظري از خطابه غدير، چندان مورد توجه قرار نگرفته است، با آنکه از مهمترين بخش هاست.

غدير، براي آدميست، همه آدمي، همه آدميان. کاربرد و کارکرد غدير، براي هر که انسان است و يا در پي اين است که انسان باشد. محدود کردن غدير، به يک مکتب، مذهب يا زاويه خاص، خلاف مبنا و ديدگاه خود غدير است.

پيام غدير، حقوق شهروندي است، حقوق تمام شهرونداني که در شهر خدا زندگي مي کنند.

خطابه غدير، آدميان را به انسان برتر و انسان بربر تقسيم نکرده است. تقسيم غديرانه، تقسيمي اين چنين است: انسان و غير انسان.

مخاطب غدير، همه انسان هايند، حتي نا مسلمانان.

روز غدير، روز انسان هاست، روز انسانيت.

روز غدير، عيد است، عيدي بر تمام آدميان، براي برگشت و بازسازي آدميت.»

محدود کردن غدير، به رنگ و نژاد و زبان و آيين، به کنار کشيدن و ميراندن برکه غدير است. غدير، نامش برکه است، اما وسعتش به فراخناي تعدد و تلون گونه هاي آدمي است. در حقيقت غدير مدرسه است با شاگرداني به گستردگي عالم؛ براي ساختن انسان، انساني براي اين دنيا، انساني براي آن دنيا، انساني دو دنيايي، خالد و پرکشيده تا جاودانگي.

رسول غدير، در تمام گفت وگوي خودش با مردم در روز غدير، سخن از مسلمانان يا مومنان نمي راند، سخن از انسان مي گويد.

پيامبر(ص) با آنکه حجم مشخصي(120 هزار نفر) را در مقابل دارد، اما خطابه غدير را براي تمام تاريخ مي خواند.

پيام غدير، خورشيدي است که تاريخ را در مي نوردد و عبور مي کند، عبور نور از زمان و مکان و جاگذاردن زمان و مکان.

پيامبر(ص) را منزه از هوي و هوس مي دانيم و فکر و سخنش را بارش وحي. پيامبري که نمي انديشد و نمي گويد جز از وحي و جز به وحي. پيامبري اين چنيني، انتخاب واژگانش هم از سليقه و عادت نيست، از وحي است. بر اين اساس، بايد فقه الحديث را در حديث غدير که آن را خطابه غدير مي خوانيم، به کار ببنديم.

بايد بدانيم واژگاني که معصوم(ع) در کلامش استفاده مي کند، انتخاب و گزينش شده اند. خودش مصطفاست و واژگان را اصطفاء مي کند. چنين است که بايد بر واژه ها و ترکيب هاي استفاده شده در خطابه غدير حساس باشيم و آنها را عادي و خنثي نبينيم.

در سراسر اين خطبه، رسول خدا(ص) با مخاطبان به شکل «معاشرالناس» و «ايها الناس» سخن مي گويد. اين دو ترکيب، توسط رسول خداوند که «ما ينطق عن الهوي» است، انتخاب و چيده شده است. اما به راستي چرا «معاشرالناس» و نه «معاشرالمومنين» و چرا «يا ايهاالناس» و نه «يا ايهاالذين آمنوا»؟ غدير، براي انسان هاست، تمام انسان ها؛ پس خطابش هم به انسان هاست، تمام انسان ها. همه سخنان رسول اکرم(ص) در روز غدير بر اين مبنا و در اين معنا آمده است.

و مهدي(عج) تحقق حقيقي غدير است و ظهورش تمدن حقيقي خطابه غدير. مهدويت تفصيل اجمال غدير بازگشايي و بازيابي قوانين و برنامه غدير است. خطاب عصر ظهور هم به تمامي انسان ها و بلکه تمام خلائق است، اعم از انسان ها.

امام صادق(ع) فرمودند: «مهدي در تمام خلايق محبوب است.» امام مهدي(عج) آغازين سرود منظومه ظهورش چنين است: «انا بقيةالله في ارضه؛ (اي زمينيان)! من اندوخته خدايم در زمين.» لذا بر عهده ماست که غدير و مهدويت را جهاني کنيم، يعني جهاني معرفي اش کنيم براي جهانيان. اين که پيامبر(ص) فرمود: «پيام غدير را حاضران به غايبان برسانند» غايب بودن، به معني غيبت در حضور و جسم نيست، غيبت در شعور و فهم است. آن کس که علي(ع) را نمي شناسد و غدير را نمي شناسد، بايد با آن آشنا شود.

پيام غدير، پيامي جهاني و همه جايي است که نبايد آن را در زمان و مکان و رنگ و نژاد و آيين، حبسش کنيم.

اين مطالب در کتاب «بعد انساني- اجتماعي غدير» با شيواي بيان شده اند.

چاپ نخست کتاب «بعد انساني- اجتماعي غدير» در شمارگان 3000 نسخه، 144 صفحه و بهاي 17000 ريال راهي بازار نشر شد.

 


نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتی
تصاوير منتخب 3

وبلاگ نسل غدیر

ما ز نـســــــل غـدیـــــر و حضرت زهــــراییــــم

اطلاعات سايت